Her şey son mu buldu¿

Hayatınızda hiç işte gerçekten bu an her şey son buldu dediğiniz kaç an yaşadınız?

Ben pek sakin, soğuk kanlı bir insan değilim maalesef bunun dezavantajlarını saymakla bitiremem ama bugün yaşadığım olaydan sonra sanırım kolay kolay işte bu an her şey son buldu demeyeceğim:) Neler yaşandı bunu sizin zihninize bırakıyorum, bakalım sizin için bir insanın en son raddede yaşayacağı şey ne olabilir? Ben kendi düşüncem ile şunu söyleyebilirim ki her seferinde 'bunu kaldıramam, yıkılırım' dediğim olayları birer birer yaşadım, yaşıyorum da bunun acı bir deneyim oldugunu da biliyorum son derece üzücü yorucu ama bir o kadar da kendi duygusal dayanıklılık potansiyelimi görmüş oluyorum. Sanırım bunu kaldıramam dediğim çoğu olayı kaldırıyormuşsun be histerik:) eğer üzüntümü tecrübe etmeseydim bugün hâlâ ben buna dayanamam mottosunda devam ediyor olurdum. Fakat hayatta bazı anlar var ki biriyle ayrılmaya ,terk edilmeye, bütlerden kalmaya, aldatılmaya benzemeyen anlar olsa gerek. Ki bu saydıklarım bile zihinde rahatsız edici hisler uyandırmış olsa dâhi daha da fazlası... İşte insanın o an üretebildigi tek çözüm yolu,sağlıklı yaşamında zerre yakınından bile geçmeyeceği bir yoldur. O anlar kan aldırmadan önce kolunuzun kolonya kaplı pamukla ıslatıldığı anın hissidir ,o his araftır. Tüm yanlışların tek doğrun olduğunu anladığında yaşadığın histir . Karanlığın aslında aydınlık olduğunu anladığın andır. Son ilmeği atıp ipi boynuna geçirdikten sonra o sandalyeyi devirsem mi vazgeçsem mi ikilemidir. Ağlamaya başlarken burun direğinin amansızca sızladığı andır. Aslında bir çok şey olduğu gibi bir çok şey değildir de.